:: ::

سه شنبه98/10/17

پارادوکس سن بازنشستگی

 

 منبع: دنیای اقتصاد

محسن کرمانی : سن بازنشستگی، سنی است که در آن انتظار می‌رود فرد به کار خود خاتمه دهد. معمولا در این سن مزایایی به فردی که بازنشسته شده است تعلق می‌گیرد؛ از حقوق و پاداش‌های مازاد بر درآمد فرد تا بیمه‌ها و خدمات درمانی. سیاست‌گذاران معمولا هنگام تصمیم‌گیری در مورد سن بازنشستگی، جمعیت، هزینه‌های مالی، سن مردم، میزان سلامتی، امید به زندگی، سطح مهارت نیروی کار و بسیاری دیگر از متغیر‌ها را در نظر می‌گیرند. بسیاری معتقدند افزایش امید به زندگی منجر به افزایش سن بازنشستگی در قرن بیست و یکم شده است.

در حال حاضر اختلاف بر عدد سن بازنشستگی بسیار زیاد است. در برخی کشور‌ها تصویب قانون برای افزایش این عدد منجر به اعتراضات بسیار گسترده‌ای شده که گاه دولت آن کشور مجبور به عقب‌نشینی از خواسته خود می‌شود. مخالفان افزایش سن بازنشستگی، جلوگیری از اشتغال‌ جوانان، افزایش نرخ بیکاری و کاهش کارآیی افرادی که در سن بازنشستگی قرار دارند را از دلایل مخالفت خود ذکر می‌کنند، اما استدلال موافقان این است که راه‌حل مشکل بیکاری این نیست که سن بازنشستگی افزایش نیابد؛ بلکه راه‌حل این است که توجه ویژه‌ای به بخش تولید معطوف شود و با جذب سرمایه‌گذاری مساله بیکاری را حل کرد و از طرفی با کم کردن سن بیکاری، هزینه گزافی به دولت تحمیل می‌شود. بحران صندوق‌های بازنشستگی در حال حاضر به یکی از جدی‌ترین چالش‌های بسیاری از دولت‌ها تبدیل شده است.  در این ماه‌ها بیشترین خبر در خصوص بازنشستگی در فرانسه مطرح است. دولت فرانسه اعلام کرده است ظرف ۸ سال آینده، سن بازنشستگی در این کشور از ۶۰ به ۶۲ سالگی افزایش خواهد یافت. پیشنهاد افزایش سن بازنشستگی سبب شده مخالفان این موضوع به خیابان‌ها بیایند و دست به اعتصابات گسترده بزنند. موضوعی که شاید به اعتراضات جلیقه زردها و درخواست‌های آنان برای پرداخت مالیات کمتر و داشتن درآمد بیشتر نیز بی‌ربط نباشد.  در پرونده امروز سعی کردیم در دو یادداشت به مساله بازنشستگی در فرانسه و آمریکا بپردازیم و در یادداشتی دیگر نگاهی کلی به سن بازنشستگی در بسیاری از کشور‌های جهان داشته باشیم.

مطالبات جلیقه‌زردها

انجلیکو کریسافیس گاردین در اعتراض به اصلاحات امانوئل مکرون بزرگ‌ترین اعتصابات فرانسه در دهه‌های اخیر انجام گرفت. صد‌ها نفر در اعتراض به تصمیمات مکرون به این اعتصابات پیوستند که باعث شد سیستم حمل‌و‌نقل عمومی دچار اختلال شود و در نتیجه آن بسیاری از کارمندان ادارات مختلف نتوانند در سر کار خود حضور یابند. اتحادیه‌ها که نماینده میلیون‌ها نفر از مردم فرانسه هستند معتقدند این اصلاحات منجر به افزایش سن بازنشستگی شده و افراد با کاهش دریافتی مواجه می‌شوند. یعنی هم کار بیشتری باید بکنند و هم میزان کمتری پول عایدشان می‌شود. در یک نظرسنجی عمومی که در فرانسه انجام شد، ۶۹ درصد افراد از این اعتراضات حمایت می‌کنند که بیشتر آنها بین ۱۸ تا ۳۴ سال دارند. حال سوال مهمی که مطرح می‌شود این است که چرا مکرون اصرار به اجرای چنین اصلاحاتی دارد و تفاوت خواسته‌های او با مردم به چه میزان است.

مطالبات جلیقه‌زردها

در حال حاضر فرانسه دارای یک سیستم پیچیده درخصوص بازنشستگی است. به عبارتی در فرانسه ۴۲ مکانیزم مختلف برای بخش‌های خصوصی و دولتی در جریان است و مکرون مصر است که این تعدد سیستم‌ها را از میان بردارد و به‌جای آن فقط یک سیستم بازنشستگی در کشور در جریان بیفتد. در بخش خصوصی مزایای بازنشستگی تا حد زیادی به ۲۵ سال کار فرد بستگی دارد درحالی‌که در بخش‌های دولتی بیشترین اهمیت در پرداختی‌های شش ماه مانده به بازنشستگی کارمندان است. برنامه رئیس‌جمهور فرانسه در این طرح جدید، پاداش به ازای هر روز کاری است که به مزایای بازنشستگی در آینده منتقل می‌شود. در ماه نوامبر، طی گزارشی که توسط نخست‌وزیر فرانسه ادوارد فیلیپ انجام شد، اگر سیستم موجود ادامه پیدا کند و اصلاحاتی روی آن صورت نگیرد، کسری مستمری بازنشستگی فرانسه می‌تواند تا سال ۲۰۲۵ به ۲/ ۱۷ میلیارد یورو (۱۹ میلیارد دلار؛ ۵/ ۱۴ میلیارد پوند) برسد. سیستم حال حاضر در فرانسه از نظر هزینه‌های عمومی به‌عنوان سهمی از تولید ناخالص داخلی که به خود اختصاص داده با ۱۴ درصد، جزو بیشترین سهم هزینه در بین کشور‌های جهان است. در حال حاضر در اروپا تنها یونان هزینه بازنشستگی بیشتری نسبت به فرانسه دارد. یونان با ۱۷ درصد در مقام نخست این سهم هزینه‌ها از GDP است.

مکرون با آگاهی به اینکه جمعیت فرانسه در حال پیر شدن است، گفت که برنامه بازنشستگی وی عادلانه‌تر از سیستم فعلی است. سنی که شهروندان می‌توانند حقوق بازنشستگی را شروع کنند در سراسر اتحادیه اروپا (EU) متفاوت است. سن بازنشستگی رسمی در فرانسه در دهه گذشته از ۶۰ به ۶۲ سال افزایش یافته است که یکی از پایین‌ترین سنین در بین گروه‌های ثروتمند OECD است. به‌عنوان مثال، سن بازنشستگی در انگلیس ۶۶ سال است. البته مکرون پیشنهاد نکرده است که بلافاصله سن بازنشستگی را از ۶۲ افزایش دهد. به این صورت است که افراد بازنشسته‌ای که قبل از ۶۴ سال بازنشستگی خود را اعلام می‌کنند مزایای کمتری بر اساس امتیازات کسب شده دریافت می‌کنند. به‌عنوان مثال، کسی که در ۶۳ سالگی بازنشسته می‌شود ۵ درصد کمتر نسبت به دیگری که در ۶۴ سالگی بازنشسته شده است دریافت می‌کند. بنابراین اعتراض اتحادیه‌ها به این است که نسبت به گذشته با همان کاری که قبلا داشتند، حقوق بازنشستگی کمتری دریافت می‌کنند.

بحث دیگری که مطرح است درخصوص کارهای سخت و خطرناک است. کارمندان بخش دولتی که مشاغل سخت یا خطرناک را انجام می‌دهند نگران وضعیت خود هستند. به‌عنوان مثال، کارگران مترو می‌گویند اصلاحات باعث می‌شود که با از بین بردن حق خود برای بازنشستگی زودهنگام، مذاکرات و تلاش‌هایی که سال‌ها پیش برای بازنشستگی زودهنگام خود کرده بودند، از بین برود. یکی از بزرگ‌ترین اتحادیه‌های فرانسه، CFDT، گفت که اکثر اعضای بخش خصوصی آن در اعتصاب روز پنج‌شنبه شرکت نخواهند کرد.CFDT که یکی از اتحادیه‌های معتدل‌تر به حساب می‌آمد، پیش از این گفته بود اصلاحات لازم بود زیرا سیستم بازنشستگی فعلی پایدار نبود.

این اتحادیه همچنین گفته است که یک سیستم کارآمد می‌تواند حقوق بازنشستگی زنان را بهبود ببخشد. سیستم جدید مکرون برای کارگرانی که به‌دلیل بیماری یا مرخصی زایمان نمی‌توانند کار کنند کسر درآمدی برایشان در نظر نمی‌گیرد و با مزایایی که به آنها می‌دهد می‌توانند خسارت ناشی از کار نکردن را جبران کنند. در یک نظرسنجی اخیر که به تازگی انجام شد، ۷۵ درصد مردم معتقدند سیستم بازنشستگی فعلی نیازمند اصلاحات است اما تنها یک‌سوم آنها گمان می‌کنند که دولت می‌تواند طبق وعده‌هایش عمل کند. اما به‌رغم این درک نیاز به اصلاحات، اعتراضات روز به روز گسترده‌تر شده و انتظار نمی‌رود به این زودی‌ها آتش خشم مردم فروکش کند. برخی از رهبران اتحادیه‌های صنفی هشدار داده‌اند که این کار را ادامه خواهند داد تا اینکه مکرون قول انتخاباتی خود برای اصلاح سیستم بازنشستگی را متوقف کند. دولت مکرون امیدوار است این اعتراض سرنوشتی همانند اعتراضات سال ۱۹۹۵ در فرانسه نداشته باشد و بتواند این اعتصابات را کنترل کند و نگذارد سیستم حمل‌و‌نقل به کلی فلج شود. این اعتصاب‌ها طولانی‌ترین اعتصاب‌ در فرانسه از ماه مه ۱۹۶۸ است. در آن سال اعتصاب‌ها به ناآرامی‌های گسترده در این کشور منجر شد. همچنین در سال ۱۹۹۵ میلادی اعتصاب‌های عمومی در اعتراض به طرح اصلاحات در سیستم بازنشستگی در این کشور با حمایت گسترده مردم این کشور روبه‌رو شد و سه هفته سیستم حمل‌و‌نقلی کشور به‌طور کامل فلج شد و در نتیجه دولت وقت مجبور شد طرح خود را پس بگیرد. در حال حاضر به نقل از شرکت راه‌آهن دولتی فرانسه، تنها ۱۵ درصد از قطارهای مسیرهای بین‌شهری هنوز طبق برنامه حرکت می‌کنند. زندگی عمومی و حمل‌و‌نقل درون‌شهری مختل شده است. در پاریس ۹ خط مترو همچنان مسدود است. در مجموع اعتراض‌ها به‌طور چشمگیری از اعتراض‌های سال گذشته علیه اصلاحات مکرون که موجب شکل‌گیری جنبش «جلیقه‌زردها» شد، بیشتر بوده است و این مسائل می‌تواند نشانه‌هایی نگران‌کننده برای دولت مکرون به حساب بیاید.

روند جهانی افزایش دوران کاری

سی‌ان‌بی‌سی جمعی از نویسندگان سن رسمی بازنشستگی در بیشتر کشورها در حال افزایش است به‌طوری‌که دولت‌ها سعی می‌کنند تعادل بین درآمد خود و حقوق‌ بازنشستگی را حفظ کنند. اما درحالی‌که بسیاری از دولت‌ها می‌خواهند که مردم تا ۶۷ سالگی کار کنند در واقعیت، سن افراد بازنشسته شده اغلب پایین‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شود. در این گزارش با استفاده از آخرین داده‌های OECD سن بازنشستگی کشور‌های مختلف را بررسی کرده‌ایم. طبق اعلام مرکز خدمات دولت آفریقای‌جنوبی، مردم این کشور به‌طور متوسط در ۶۰ سالگی بازنشسته می‌شوند. دولت سن رسمی را به‌صورت دستوری تحمیل نمی‌کند و تا حدی به کارکنان واگذار می‌شود تا با مذاکره با کارفرمایان به یک سن بازنشستگی توافق شده دست پیدا کنند.

روند جهانی افزایش دوران کاری

 مردان یونانی به‌طور متوسط درست پس از سن ۶۱ سالگی بازنشسته می‌شوند، درحالی‌که زنان یونانی قبل از رسیدن به ۶۰ سال کار را متوقف می‌کنند؛ بنابراین جای تعجب ندارد که یونان با افزایش سن بازنشستگی رسمی خود به ۶۷ سال در سال ۲۰۱۷ با اعتراضات شدید مردم مواجه شد. این بخشی از کاهش هزینه‌های دولت پس از فشار بر این کشور توسط سایر کشورهای اروپایی بود. بسیاری از مردم در اروپا نسبت به کمک به دولت یونان ابراز نارضایتی کردند درحالی‌که بسیاری از شهروندان این کشور در سنین پایین‌تر از متداول جهانی حقوق بازنشستگی می‌گرفتند.  زنان و مردان بلژیکی رسما در ۶۵ سالگی بازنشسته می‌شوند، اما بیشتر مردم در سال‌های گذشته از طریق برنامه‌های بازنشستگی زودرس در سنین پایین‌تری بازنشسته می‌شدند و میانگین سنی تحقق یافته برای آقایان ۷/ ۶۱ سال و برای زنان این کشور ۶۰ سال بود. این طرح بازنشستگی سخاوتمندانه دولت در سال ۲۰۱۱ خاتمه یافت؛ به‌صورتی‌که سن بازنشستگی زودرس به ۶۲ سال افزایش یافت و کارگران مجبور بودند ۴۰ سال مشغول کار باشند. پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده سن بازنشستگی توسط دولت بالاتر رود و همین امر موجب اعتراضات مختلف در سطح کشور شود.  دولت لهستان، با توجه به روند جهانی، اخیرا سن بازنشستگی خود را برای مردان از ۶۷ به ۶۵ و برای زنان به ۶۰ سال کاهش داد. در سال ۲۰۱۲ دولت سن بازنشستگی را افزایش داد و حزب عدالت این کشور بعد از مطرح کردن کاهش سن بازنشستگی مورد استقبال قرار گرفت.

سن بازنشستگی می‌تواند منعکس‌کننده بسیاری از مسائل در کشور باشد. مردان لهستانی غالبا سراغ بازنشستگی زودرس می‌روند و عموم آنها در سن ۶۲ سالگی بازنشسته می‌شوند که برای زنان این عدد ۶۰ است.  میانگین سن بازنشستگی مردان در ایتالیا دقیقا پس از ۶۲ سالگی است؛ درحالی‌که زنان تا ۶۱ سالگی کار می‌کنند. اما مردان اداری و دولتی ایتالیایی می‌توانند تا ۶۶ سال و ۷ ماه نیز کار کنند که این عدد برای زنان یک سال زودتر است. اختلاف بر سر میزان سن بازنشستگی در چند سال اخیر بسیار بالا گرفته است و موافقان و مخالفان افزایش سن بازنشستگی نتوانستند به عدد مورد اجماعی برسند.  سن بازنشستگی رسمی در اسپانیا به‌تدریج از ۶۵ به ۶۷ سال تا ۲۰۲۷ افزایش می‌یابد، اما به‌طور متوسط اسپانیایی‌ها در سن ۹/ ۶۱ (مردان در ۲/ ۶۲ و زنان ۶/ ۶۱) بازنشسته می‌شوند. دولت، تحت‌فشار سرمایه‌گذاران و نهادهای بین‌المللی قرار گرفته است تا مردم برای کاهش هزینه‌های عمومی، طولانی‌تر کار کنند. از طرفی اتحادیه‌ها نیز تهدید به اعتصاب می‌کنند تا زمانی‌که دولت تصمیم بگیرد که کارگران اگر حداقل ۳۸ سال مشارکت داشته باشند، بتوانند در ۶۵ سالگی بازنشسته شوند.  زن و مرد در هلند در حال‌حاضر می‌توانند بعد از ۶۶ سال کار خود را رها کنند، اما میانگین سنی واقعی هلندی‌ها که کار را ترک می‌کند ۲۵/ ۶۳ است (۸/ ۶۳ سال برای مردان و ۷/ ۶۲ برای زنان). با این وجود، دولت به‌دلیل نگرانی از افزایش هزینه‌های جمعیت سالخوردگان، در سال ۲۰۲۱ به‌تدریج سن بازنشستگی را به ۶۷ سال افزایش خواهد داد. دولت همچنین در تلاش است تا شهروندان را برای کار طولانی‌تر ترغیب کند. مثلا برای آنکه انگیزه افراد بیشتر شود به افرادی که بالاتر از سن بازنشستگی هستند و مشغول به کارند پاداش می‌دهد.  در آلمان زنان و مردان در حال‌حاضر می‌توانند حقوق بازنشستگی خود را در سن ۶۵ بگیرند، گرچه به‌طور میانگین آلمانی‌ها در سن ۵/ ۶۳ کار را متوقف می‌کنند. سیاستمداران قصد دارند در دهه‌های آینده با افزایش سن بازنشستگی به ۶۹ سال جمعیت سالمند آلمان را مدیریت کنند که البته تاکنون برنامه مشخصی برای این کار وجود ندارد.  سن رسمی زنان و مردان دانمارکی برای بازنشسته شدن ۶۵ سال است، اما این امر به‌تدریج تا سال ۲۰۲۲ به ۶۷ افزایش می‌یابد.

سن بازنشستگی با میزان امید به زندگی ارتباط دارد. سن تحقق یافته برای بازنشسته شدن در دانمارک ۷/ ۶۳ سالگی است به این معنی که مردم بیش از یک سال زود‌تر بازنشسته می‌شوند تا بتوانند از برنامه بازنشستگی دانمارک بهره‌مند شوند.  در چین میانگین سن بازنشستگی ۶۴ سال است که تقریبا ۱۰ سال دیرتر از سن رسمی برای خانم‌ها است. البته شهروندان می‌توانند در سن ۵۵ سالگی حقوق خود را به‌طور کامل دریافت کنند یا ممکن است به علت ناتوانی زود‌تر مشمول حقوق بازنشستگی شوند. در چین هم برنامه‌هایی برای افزایش سن بازنشستگی برای زنان و مردان به ۶۵ سال مطرح است.  سن بازنشستگی در انگلیس در حال‌حاضر ۶۵ سال است و بیشتر افراد تا چند ماه قبل از گرفتن حقوق بازنشستگی می‌توانند کار کنند و میانگین سن بازنشستگی واقعی ۵/ ۶۴ است. زنان شاهد افزایش شدید بحث‌برانگیز در سن بازنشستگی خود از ۶۰ به ۶۵ سال در سه سال گذشته بودند. قرار است تا اکتبر سال ۲۰۲۰ با افزایش تدریجی به سن بازنشستگی به ۶۶ سال برسد.  در حال‌حاضر مردان آرژانتینی می‌توانند در ۶۵ سالگی و زنان در ۶۰ سالگی بازنشسته شوند، البته به‌طور متوسط بیشتر بازنشستگان ۵/ ۶۴ ساله هستند، مادامی که حداقل ۳۰ سال مشارکت و خدمات داشته باشند. طرحی برای افزایش سن بازنشستگی مردان و زنان موجب اعتراضات خشونت‌آمیز در سال ۲۰۱۷ شد، اما توسط قانون‌گذاران تصویب شد. دولت همچنین به مردم پیشنهاد کرد که برای رسیدن به آستانه ۳۰ ساله باید تا زمانی که لازم باشد کار خود را ادامه دهند. رئیس‌جمهور آرژانتین، مائوریسیو مکری امیدوار بود که هزینه‌های عمومی را برای جلب حمایت سرمایه‌گذاران خارجی کاهش دهد.  کانادایی‌ها می‌توانند مستمری دولتی را از ۶۵ سالگی بگیرند، مادامی که ۴۰ سال در این کشور زندگی کنند. میانگین سنی واقعی بازنشستگان با آن چه در قانون آمده است تفاوت چندانی ندارد به این صورت که افراد به‌طور کلی در ۷۵/ ۶۴ ساله بازنشسته می‌شوند که در مردان ۶۶ و در زنان ۵/ ۶۳ است. دولت قبلی برنامه‌ریزی کرده بود که بازنشستگی را تا سال ۲۰۲۳ به ۶۷ سال به تعویق بیندازد، اما نخست‌وزیر فعلی جاستین ترودو این اقدام را لغو کرد.  سن بازنشستگی نروژ از دهه ۱۹۷۰ برای مردان و زنان ۶۷ سال بوده است، اما بیشتر مردان در سن ۴/ ۶۵ سالگی و زنان در ۱/ ۶۴ سالگی کار خود را متوقف می‌کنند. امروزه سن بازنشستگی برای حقوق بازنشستگی‌های مربوط به درآمد قابل‌انعطاف است و در حال حاضر هیچ برنامه‌ای برای بالا رفتن سن بازنشستگی وجود ندارد.  در سوئیس میانگین سن بازنشستگی برای آقایان ۷/ ۶۵ و برای خانم‌ها ۳/ ۶۴ است که این میزان به‌طور متوسط ۶۵ سال است.  می‌توان گفت تا حدی این سنین مطابق با سن رسمی بازنشستگی است که برای آقایان ۶۵ و برای خانم‌ها ۶۴ است. با این حال، حقوق بازنشستگی و سن بازنشستگی در سوئیس انعطاف‌پذیر است و حقوق بازنشستگی را می‌توان خیلی زودتر اما با مبلغ کمتری دریافت کرد.  در رومانی سن بازنشستگی به‌طور میانگین ۶۵ سال است. این سن برای آقایان رومانیایی مطابق با سن رسمی است، درحالی‌که زنان می‌توانند چهار سال زودتر بازنشسته شوند و برخی از مادران حتی اگر معیارهای خاصی را رعایت کنند زودتر هم می‌توانند. با این حال، قرار است سن بازنشستگی زنان تا سال ۲۰۳۰ به‌تدریج به ۶۳ سال افزایش یابد. بیکاری زیاد، مهاجرت قابل‌توجه و بازنشستگی گسترده در اوایل دهه ۱۹۹۰، رومانیایی را در مسیر اصلاحات قرار داده است.  زن و مرد در ایرلند می‌توانند مستمری خود را از ۶۶ سالگی بگیرند و در حالی بیشتر مردان در ۶۶ ساله بازنشسته می‌شوند که زنان به‌طور متوسط زودتر از ۲/ ۶۴ سالگی کار را ترک می‌کنند.

قرار است سن بازنشستگی از سال ۲۰۲۸ به ۶۸ سال افزایش یابد که یکی از بالاترین سن‌های بازنشستگی در جهان است. دولت همچنین اخیرا سن بازنشستگی کارمندان دولت از را از ۶۵ به ۷۰ افزایش داده و به افرادی که در این مشاغل هستند این اجازه را می‌دهد که در صورت تمایل به کار خود ادامه دهند.  به طور متوسط، مردان پرتغالی در ۶/ ۶۹ سالگی بازنشسته می‌شوند، درحالی‌که زنان در ۶/ ۶۵ سالگی کار را ترک می‌کنند. به‌طور رسمی زنان و مردان می‌توانند با ۶۶ سال و ۳ ماه کار بازنشسته شوند، هرچند این میزان تا سال ۲۰۲۹ به ۶۷ نفر افزایش می‌یابد. طول مدت سن بازنشستگی از سال ۲۰۱۱ به‌دلیل افزایش امید به زندگی و فشار برای پس‌انداز رو به افزایش است.  ایسلندی‌ها طولانی‌ترین امید به زندگی در کره زمین را دارند، اما با این حال باید تا ۶۷ سالگی کار کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که ایسلندی‌ها برخلاف بسیاری از کشور‌های دیگر، با اینکه اکثر پس‌انداز آنها صرفا برای دوران بازنشستگی است اما اکثر آقایان تا ۷۰ سالگی خود و زنان تا ۶/ ۶۶ سالگی مشغول به کار هستند. یعنی می‌توان گفت که به‌طور متوسط ایسلندی‌ها بیشتر از آنچه باید رسما کار ‌کنند کار می‌کنند.  سن بازنشستگی رسمی در نیوزیلند وجود ندارد، اما پرداخت حقوق بازنشستگی از ۶۵ سالگی شروع می‌شود. به‌طور متوسط، زن و مرد در سن بالاتر از ۶۵ سال کار می‌کنند و زنان تا ۶۷ سالگی و مردان تقریبا تا ۷۰ سالگی کار می‌کنند. برنامه‌هایی برای افزایش سن بازنشستگی به ۶۷ سال در اواخر دهه ۲۰۳۰ وجود دارد. همچنین پیش‌بینی می‌شود قوانین اقامت برای دریافت حقوق بازنشستگی در کشور تغییر کند؛ به‌طوری‌که مستمری‌بگیران لازم است حداقل ۲۰ سال در این کشور زندگی کنند، نه مانند گذشته که ۱۰ سال پیش از این بود.  شاید تعجب‌آور نباشد که شهروندان ژاپن حدودا تا ۷۰ سالگی کار می‌کنند، زیرا امید به زندگی ژاپن در بین بالاترین‌ها در جهان است و این کشور در حال حاضر یکی از پیر‌ترین جمعیت‌ها را دارد. در واقع شهروندان مجاز به گرفتن مستمری خود در سن ۶۲ سالگی هستند، اما مردان اغلب تا ۷۰ سالگی و زنان تا ۳/ ۶۹ سالگی مشغول به کار هستند. اکنون دولت قصد دارد مزایایی به افرادی که در سنین بالا مشغول به کار هستند اختصاص دهد.  کره جنوبی طولانی‌ترین عمر کاری یعنی ۷۳ سال را دارد. زنان و مردان هر دو به‌طور متوسط ۱۳ سال بیشتر از سن رسمی بازنشستگی یعنی ۶۰ سال کار می‌کنند. در این کشور نه به‌دلیل امید به زندگی طولانی، بلکه به‌دلیل فقر مردم این گونه کار می‌کنند. تقریبا نیمی از شهروندان بالای ۶۵ سال اکنون در فقر نسبی زندگی می‌کنند، به این معنی که مجبورند در سر کار بمانند تا بتوانند هزینه‌های خود را پوشش دهند.

پس‌انداز پیری در آمریکا

دنا آنسپچ دیبالانس داده‌های دفتر سرشماری ایالات‌متحده نشان می‌دهد که میانگین سن بازنشستگی در ایالات‌متحده در حدود ۶۵ سال برای مردان و ۶۳ سال برای زنان است. با این وجود، سن ۶۳ سالگی، حداقل سن درخصوص سن بازنشستگی در نظر گرفته می‌شود تا افراد بتوانند از مزایایی همچون تامین‌اجتماعی بهره‌مند شوند. داده‌ها نشان می‌دهد افراد به‌طور متوسط حدود ۲۰ سال بازنشستگی را تجربه می‌کنند. طبق یک نظرسنجی که در آمریکا انجام شد جوانان ۱۸ تا ۲۹ سال انتظار دارند در سن ۶۳ سالگی به بازنشستگی برسند.

پس‌انداز پیری در آمریکا

میانگین سن بازنشستگی در ایالت‌های آمریکا متفاوت است. در ایالت‌هایی که هزینه زندگی بالاتری دارند، مانند منطقه نیوانگلند، میانگین سن بازنشستگی بیشتر است. مردم بیشتر کار می‌کنند تا توانایی بازنشستگی در ایالت خود را داشته باشند. در ایالت‌هایی که بیکاری بالایی دارند، متوسط سن بازنشستگی در واقع پایین‌تر است. افرادی که نمی‌توانند کار پیدا کنند، باید زودتر از حد موردنظر خود بازنشستگی بگیرند. یکی از مناطقی که زودتر از سن بازنشستگی است منطقه آپالاشیا است. از طرفی مساله مهمی که باید به آن توجه کرد، بحث پس‌انداز در دوران قبل از بازنشستگی است. طی یک گزارشی که گروه‌های مختلف سنی را دسته‌بندی کرده است نشان می‌دهد افراد در سنین مختلف چه میزان به فکر پس‌انداز برای دوران بازنشستگی خود هستند. بر این اساس، ۴۲ درصد از جوانان سنین بین ۱۸ تا ۲۹ سال، هیچ مبلغی را برای دوران بازنشستگی خود ذخیره نکرده‌اند. همچنین ۲۶ درصد از افراد سنین بین ۳۰ تا ۴۴ سال نیز هیچ پس‌اندازی برای این دوران اختصاص نداده‌اند. طبق انتظار با نزدیک شدن افراد به سن بازنشستگی، این عدد کمتر می‌شود. اما باز هم ۱۷ درصد از افراد سنین بین ۴۵ تا ۵۹ سال، به‌طور کامل هیچ پس‌اندازی برای بازنشستگی ندارند. گفتنی است ۱۳ درصد از افرادی که دقیقا زمان بازنشستگی آنها فرا رسیده است، یعنی سن ۶۰ سال و بالاتر نیز هیچ ذخیره مالی ندارند.

تامین اجتماعی در آمریکا از اصطلاح سن بازنشستگی کامل (FRA) برای افرادی استفاده می‌کند که به‌صورت طبیعی و عادی در سن قانونی بازنشسته شده‌اند. به این دسته از افراد مزایای کامل بازنشستگی تعلق می‌گیرد. برنامه خدمات درمانی مدیکر نیز برای افراد ۶۵ سال به بالا است و اگر فردی قبل از این سن بخواهد بازنشسته شود باید به فکر یک شرکت بیمه خصوصی باشد.  باید گفت فارغ از اینکه سن شما چقدر است، باید برنامه‌ای بلندمدت در ذهن خود داشته باشید و برای دوران بازنشستگی برنامه‌ریزی کنید، یعنی هر فرد باید حساب کند که چند سال تا سن بازنشستگی‌اش مانده است و باید برای اداره امورات زندگی خود چقدر پس‌انداز داشته باشد. اگر شما قصد دارید که زود‌تر بازنشسته شوید باید مطلع باشید که هزینه شما نسبت به کسی که در سن گفته شده بازنشسته می‌شود بیشتر است. بازنشستگی نشان دهنده تغییر بزرگی در سبک زندگی است. بسیاری از افراد بیشتر از انتقال تدریجی کار تمام وقت به بازنشستگی تمام وقت سود می‌برند. پزشکان و سایر متخصصان، مانند حسابداران یا وکلا، اغلب این توانایی را دارند که برنامه کاری خود را به چهار روز در هفته، سپس سه روز در هفته و... کاهش دهند. اگر بتوانید این کار را ترتیب دهید، این امکان به شما داده می‌شود تا از مهارت‌های خود بیشترین استفاده را کرده و میزان درآمد خودتان را نیز متناسب با وقت کمی که می‌گذارید بیشتر کنید. همچنین باید گفت اگر پول کافی پس‌انداز نکرده‌اید، تمدید سن بازنشستگی از ۶۲ سالگی تا ۶۵ سالگی می‌تواند تاثیر مثبتی در موفقیت مالی برنامه بازنشستگی شما داشته باشد. همچنین با توجه به اینکه مدیکر از ۶۵ سالگی شروع می‌شود، نیاز نیست هزینه گزافی را برای درمان تا قبل از ۶۵ سالگی پرداخت کنید. علاوه‌بر این، با کار طولانی‌تر، شما سه سال دیگر به جای برداشت از پس‌انداز خود، آن را بیشتر کرده‌اید.

از نکات قابل‌توجه این است که برخی فکر می‌کنند هر چه زود‌تر بازنشسته شوند می‌توانند بیشتر از مزایای تامین‌اجتماعی استفاده کنند در صورتی که ممکن است فرد مشمول محدودیت‌های تامین اجتماعی شود و نتواند تا آخر عمر خود از این مزایا بهره‌مند شود. اکنون با توجه به اینکه امید زندگی بالا رفته و میانگین طول عمر صعودی است، کار عقلایی این است که با تفکر درخصوص آینده، طوری برنامه‌ریزی کرد که دوران بازنشستگی را که می‌تواند بسیار طولانی باشد، با آسودگی سپری شود.